ปฐมบท T & B 2010

0
658

สว้สดีครับ พบกันตอนแรก ผมขอเริ่มต้นจากจุดกำเนิดของสโมสรเพื่อความเข้าใจที่ตรงกันและถือเป็นการบันทึกคร่าวๆไปด้วยในคราวเดียวกัน (เผื่ออนาคตภายหน้าเราเป็นสโมสรเต็มรูปแบบจะได้มีรากเหง้า 555)

เดือนมิถุนายน ปี 2010 หลังผ่านคืนวันนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก ถือเป็นก้าวแรกแห่งการก่อกำเนิดทีมฟุตบอล ลำนารายณ์ยูไนเต็ด โดยมีพี่ชายที่เคารพ  2 คนคือ พี่ต๋อง อ.ชูชาติ คงไทย และ พี่โต ก่อเกียรติ คงไทย ร่วมกับผม เริ่มกันจากก้าวแรกมีนักบอล 3 คน คือ น้องแพลนตอน (ลูกชาย อ.ชูชาติ) และ เบ็ก & บุ๊ก (ลูกชายผม) ซึ่งทั้ง 3 คนนี้ สำหรับผมถือว่าเป็นนักฟุตบอลอาชีพที่อายุน้อยที่สุดในประเทศที่ไทยผมรู้จัก เพราะตั้งแต่วันแรกที่เริ่มเล่นฟุตบอลก็ได้รับค่าขนมแล้ว (ต้องจ้างมาออกกำลังกาย 555 )   วันต่อมา น้องคอนเนอร์ กับ พี่ฟลุ๊ก ก็เข้ามาร่วมซ้อมด้วยเป็น 5 คน จากนั้นคนอื่นๆก็ค่อยๆทะยอยกันเข้ามา เราร่วมกันวางโปรแกรมการฝึกซ้อมรากฐานให้เด็กๆ ตั้งแต่เรื่องของพื้นฐานการเคลื่อนไหว และทักษะฟุตบอลเบื้องต้น ตามหลักสูตรฟุตบอลที่ได้รวบรวมมาจากองค์ความรู้ที่เรียน และประสบการณ์การเล่น รวมถึงคำแนะนำจากครูอาจารย์ และโค้ช ที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ ทั้ง อ.สมชาติ ยิ้มศิริ อ.เจริญ กระบวนรัตน์ อ.พิทักษ์ ศิลประสิทธิ์ อ.พีระ มาลีหอม อ.อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ อ.ชัชชัย พหลแพทย์ อ.ชาญวิทย์ ผลชีวิน  อ.สมนึก สมนาค และอีกหลายๆท่าน 

ด้วยจุดมุ่งหวังแรกคือ ต้องการปลูกฝังให้เด็กๆ รักการออกกำลังกาย รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์หรือกล่าว อีกนัยยะหนึ่งว่า ตั้งเป้าหมายให้เด็กเล่นกีฬาเพื่อสุขภาพ และเพื่อสร้างสังคมกีฬาให้เด็กๆในท้องถิ่นลำนารายณ์ออกจากสิ่งเร้าที่เกิดขึ้นรายรอบในสังคมที่มีวิวัฒนาการแบบก้าวกระโดด 

เราใช้เวลาประมาน 3-4  เดือน (มิถุนายน -กันยายน) ในการรวบรวมเด็กๆได้ประมาน 20 คน มีผม และ อ.ชูชาติ ควบคุมดูแลช่วยการสอนเด็กๆ ในเวลาเย็นๆ หลังเลิกเรียน ส่วนพี่โต จะคอยให้คำแนะนำและสนับสนุนงบประมาณต่างๆ  และเมื่อถึงคราวที่ ชมรมคนหนุ่มลำนารายณ์ จัดการแข่งขันฟุตบอลเด็กๆ เราก็ได้ส่งทีมเข้าแข่งขันแบบขอมีส่วนร่วมเพื่อเป็นการส่งเสริมให้เด็กๆรู้จักการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ผลการแข่งขันเป็นไปตามที่คาดหมาย ท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม อ่านถึงตรงนี้ คงคิดว่าเราต้องมีชัยชนะบ้างใช่ไหมครับ… ขอบอกว่า…เราไม่ใช่เทพเทวดาครับ  เราพ่ายแพ้ทุกนัด แต่ละนัดไม่ต่ำกว่า 4 – 5 ลูก แต่เด็กๆ ยังยิ้มได้ หัวเราะ สนุกสนาน หยาดหยดน้ำตามีแค่ตอนโดนเตะ โดนกระแทกแล้วเจ็บตัวตามประสาเด็กๆ จบเกมออกนอกสนามมานั่งคุยกันหัวเราะร่าเริงเหมือนเดิม  นับได้ว่าเราบรรลุเป้าหมายได้รวดเร็วจริงๆ     

ผลการแข่งขันไม่ต้องมอง ขอแค่เห็นเด็กๆเล่นฟุตบอลกันอย่างมีความสุขก็เพียงพอแล้ว

จาก T & B 2010  สู่ ลำนารายณ์ ยูไนเต็ด ได้อย่างไร ไว้พบกันตอนต่อไปน่ะครับ

 

 

ทิ้งคำตอบไว้